Zdrowa i niezdrowa religijność

[bramin]

Myślę, ze powyższy cytat jest dobrym podsumowaniem i w pigułce podaje to na co cierpią niektóre wspólnoty lub neofici.
Za dużo nieraz emocji, poczucia wyjątkowej misji, duchowego uzależnienia od prowadzącego wspólnotę, sekciarskie myślenie, ze to my jesteśmy tą wyspą szczęśliwości w oceanie zła i zepsucia tego świata, "bombardowanie miłością", wiara w nieomylność lidera bo przecież Bog dał mu tę szczególną łaskę i on nas będzie prowadził.
Krótko mówiąc, w takich przypadkach mamy do czynienia z sektą i sekciarskim myśleniem w najgorszym tego słowa znaczeniu.

[Magnolia]

Czytając słowa powyższe:"wiara w nieomylność lidera" od razu pomyslałam o słowach O. Krzysztofa Pałysa OP, które rano słyszałam:

[bramin]

No właśnie. Jak ktoś mi pomógł w dojściu do Boga to świetnie, jak ktoś ma jakiś charyzmat i posługuje sie nim dla dobra innych to trzeba być wdzięcznym ale nie stawiać takiego człowieka od razu na pomniku czy co gorsza na ołtarzu.
Czasami trzeba po prostu zwykłego rozsądku.