mam pytanie dotyczące postaw na Mszy, konkretnie kiedy i jak długo klęczeć. Osobiście zauważyłem że w różnych kościołach różnie to wygląda. Moment kiedy należy uklęknąć czy wstać jest sygnalizowany nawet dzwonkami (o ile ministranci nie zaśpią ) i ja w tych momentach to właśnie robię. Ale w różnych kościołach zupełnie różnie to wygląda.. Byłem w takiej parafii np. że wierni klęczeli aż zaczęło się Ojcze nasz.. .. Ja już dawno stałem, ale wzrok współbraci i nawet księdza na mnie - bezcenne
Nie powinno to być jakoś usystematyzowane? Ja osobiście uważam, że takie przeciąganie klęczenia czy wcześniejsze rozpoczynanie nie jest właściwe i rozmywa te momenty które na Mszy są szczególnie istotne. Że niestety ludzie nie rozumieją Mszy. Albo wydaje im się, że przez to są bardziej "święci"..?
Masz bardzo trafną obserwację: w praktyce w Polsce postawy wiernych potrafią się różnić parafia od parafii, ale w sensie przepisów liturgicznych nie jest to “dowolne”. Kościół to reguluje dość jasno – z pewnym miejscem na zwyczaj lokalny.
Poniżej odpowiedź zgodna z przepisami (Msza w rycie rzymskim – zwykła forma). 1) Co mówi prawo liturgiczne?
Podstawowym dokumentem jest Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego (OWMR / GIRM), zwłaszcza nr 43.
Zasada ogólna:
Postawy (stanie, siedzenie, klęczenie) mają służyć:
-jedności zgromadzenia,
-wyrażeniu czci,
-i właściwemu przeżyciu danej części Mszy.
OWMR mówi wprost, że wierni powinni zachowywać wspólną postawę w miarę możliwości, a nie każdy “po swojemu”.
2) Kiedy należy klęczeć na Mszy? A) Podczas konsekracji
To jest absolutnie kluczowe i najbardziej “twardą” normą.
W Polsce obowiązuje zwyczaj, że wierni klęczą:
-od epiklezy / po „Święty, Święty”
-aż do zakończenia podniesienia (konsekracji)
-często również do aklamacji „Oto wielka tajemnica wiary”.
W wielu parafiach dzwonki sygnalizują:
przeistoczenie (podniesienie Hostii i Kielicha).
Klęczenie w czasie konsekracji jest normą (chyba że ktoś nie może – zdrowie, ciasnota itd.). B) Po „Baranku Boży”
W Polsce (praktyka powszechna) klęka się także:
-po „Baranku Boży”
-aż do Komunii (lub przed samym przyjęciem Komunii).
3) A co z klęczeniem „aż do Ojcze nasz”?
Tu dochodzimy do Twojego przykładu.
Co jest normą?
W typowej celebracji:
po konsekracji i aklamacji lud wstaje na modlitwę „Ojcze nasz”.
W wielu miejscach kapłan mówi:
„Nazywamy się dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy…”
i to jest moment, gdy wierni zwyczajowo powstają.
Natomiast w praktyce w Polsce istnieją lokalne zwyczaje (często „pobożnościowe”), gdzie ludzie:
-klęczą dłużej „z czci”
-albo „bo zawsze tak było”.
Nie musi to wynikać ze złej woli czy „udawania świętości”, raczej dopatrywałabym się tu tradycji lokalnej, braku katechezy liturgicznej,
lub automatyzm. 4) Czy to powinno być usystematyzowane?
Tak – i jest.
Tyle że przepisy dopuszczają pewien margines zwyczaju i decyzji Konferencji Episkopatu.
Najważniejsza zasada z OWMR: należy zachowywać postawy wspólne dla zgromadzenia.
Czyli w praktyce:
Jeśli jesteś w obcym kościele:
Najlepiej (i najbezpieczniej liturgicznie) jest trzymać się tego, co robi większość chyba że jest to rażąco sprzeczne z normą.
Bo celem jest też jedność znaku.
mgr teologii, „Bóg pragnie, aby wszyscy byli zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1 Tm 2,4)
mam pytanie dotyczące postaw na Mszy, konkretnie kiedy i jak długo klęczeć. Osobiście zauważyłem że w różnych kościołach różnie to wygląda. Moment kiedy należy uklęknąć czy wstać jest sygnalizowany nawet dzwonkami (o ile ministranci nie zaśpią ) i ja w tych momentach to właśnie robię. Ale w różnych kościołach zupełnie różnie to wygląda.. Byłem w takiej parafii np. że wierni klęczeli aż zaczęło się Ojcze nasz.. .. Ja już dawno stałem, ale wzrok współbraci i nawet księdza na mnie - bezcenne
Nie powinno to być jakoś usystematyzowane? Ja osobiście uważam, że takie przeciąganie klęczenia czy wcześniejsze rozpoczynanie nie jest właściwe i rozmywa te momenty które na Mszy są szczególnie istotne. Że niestety ludzie nie rozumieją Mszy. Albo wydaje im się, że przez to są bardziej "święci"..?
Więcej informacji znajdziesz np. we wprowadzeniu do mszału, a także na stronach poświęconych liturgii. Wiele diecezji publikuje różne dokumenty.
Jedno to jak powinno się zachowywać według zaleceń a druga sprawa to parafialne zwyczaje czasami z tymi zaleceniami niezgodne. W takich sytuacjach zaleca się dostosować do zachowań całej parafii aby była zgodność postawy ludu bożego.
Dodano po 1 minucie 51 sekundach:
Chyba niepotrzebnie napisałem, zwłaszcza że @Magnolia napisała dokładniej.
Ps 23,1-3 Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego. Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach. Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć: orzeźwia moją duszę.
) i ja w tych momentach to właśnie robię. Ale w różnych kościołach zupełnie różnie to wygląda.. Byłem w takiej parafii np. że wierni klęczeli aż zaczęło się Ojcze nasz.. 
.. Ja już dawno stałem, ale wzrok współbraci i nawet księdza na mnie - bezcenne 
