Ślub w innym wyznaniu a rozwód

[Rdnad]

Witam!
Mam taką sytuację i potrzebuję pomocy w ocenie i ewentualnym pokierowaniu co i jak.

5 lat temu wzięłam ślub po niecałych 2 latach związku. Chciałam tradycyjny ślub rzymskokatolicki na co nie godził się mój -wtedy- narzeczony. Uparł się, że nie będzie bral ślubu w kościele (jako budynku), że nie będzie szedł do żadnej spowiedzi itp. nie miał też bierzmowania i uparł się, że go nie przyjmie. Koniec końców znaleźliśmy "kompromis" - firmę która organizuje śluby w plenerze, ale okazało się, że w obrządku polskokatolickim. My tylko zapłaciliśmy daną kwotę, podpisaliśmy umowę i oni wszystko już zrobili - ale nie dostaliśmy żadnej dyspensy ani nic od naszego biskupa, nic takiego nie kazali załatwić. To wszystko było dziwne i czułam się, że formalnie trochę jakby udawane, ale byłam wtedy zakochana i myślałam że tak będzie dobrze - proszę nie oceniajcie mnie za to, że się na to zgodziłam, miałam dobre intencję, byłam też młodsza i dużo mniej asertywna.

Niestety później było bardzo źle, stosowana była wobec mnie przemoc psychiczna (jestem już 5 rok w terapii i na lekach przeciwlękowych). Ale już poza innymi kwestiami skupię się tutaj na kwestiach dotyczących wiary.

1. Mąż określił że jest ateista, a nawet kilka osób z jego rodziny poddało się apostazji. Było to krótko po ślubie, ale nie wiem dokładnie ile, przez co poczułam się trochę oszukana w tym wszystkim, bo stwierdził, że od zawsze na takie poglądy, a ta część kościelna ślubu to była żebym mu dała spokoj i nie jęczała. Co za tym idzie - zarzekał się, że ewentualne dzieci nie będą ochrzczone bo on się nie zgadza i nie zgodzi (ostatecznie dzieci na szczęście nie mamy).

2. Ośmieszał moją rodzinę za to, że chodzą do kościoła, albo że obchodzimy święta w obrządku katolickim (np. gdy włączane były kolędy słyszeliśmy tylko "ja pier... I widzieliśmy przewracanie oczami). Moja mama, która prowadzi różne spotkania i koła przy kościele była nazywana przez niego wariatką.

3. Ja byłam karana za każde wyjście do kościoła - albo wyzwiskami, albo jego znikaniem z domu na jakiś czas, mówieniem, że mu wstyd za mnie itp. Ba! Nawet wypominał mi i się naśmiewał, że w liceum byłam na pielgrzymce Częstochowskiej. Rozstaliśmy się oficjalnie i ostatecznie w połowie stycznia, a pamiętam jak przed tym w grudniu szłam na pasterkę i usłyszałam, że jak pójdę do tego Kościoła to mogę już nie wracać i że on się musi wstydzić . Stałam na pasterce z rodzicami płacząc. Później nie odzywał się do mnie aż do Sylwestra.

Koniec końców przestałam się łudzić, że będzie dobrze i doszło na szczęście do rozwodu, jesteśmy już 2,5 roku po rozstaniu i 1,5 roku po rozwodzie cywilnym.
Nie mamy żadnego kontaktu, dlatego że na każdy kontakt niestety reagowałam atakami paniki. Nawet sprawy rozwodowe załatwiał radca prawny, bo niestety nie byłam w stanie. Także nie mam jego aktualnego nr telefonu, adresu ani nic z tych rzeczy. Nic nas nie łączy - mieliśmy intercyzę z jego inicjatywy, mieszkaliśmy w moim mieszkaniu, kupionym przed ślubem, także nie ma już absolutnie nic materialnego co powodowałoby jakiś kontakt. W gruncie rzeczy od dnia rozwodu nie widziałam go ani razu. Bardzo odżyłam i czuję się znowu sobą.

Na początku o tym nie myślałam, bo czułam tylko ulgę, ale uświadomiłam sobie, że bardzo chciałabym ostatecznie ułożyć sobie życie tak po ludzku, chciałabym wziąć kiedyś prawdziwy ślub, a nie taki "udawany" I jednostronny, mieć ochrzczone dzieci, spędzać normalnie święta. Ale nie wiem jak to wygląda od strony kościoła. Czy ten ślub w kościele polskokatolickim i rzymskokatolickim może zostać uznany za nieważny w kontekście tych wydarzeń? I jeżeli jest taka szansa to jak się tym zająć?

Dziękuję za wszelką pomoc.

[Magnolia]

Odpowiem, bo obecnie kapłan jest na urlopie. Jestem teologiem, z tego co opisałaś, to prawdopodobnie ten ślub jest nieważnie zawarty, ale aby to stwierdzić trzeba by udać się do Sądu biskupiego w twojej diecezji. Na początku skonsultowałabym się z prawnikiem kanonistą, albo właśnie wnioskowała w Sądzie o sprawdzenie ważności tego ślubu. Po takim badaniu kanonicznym i wyroku Sądu będziesz wiedziała na czym stoisz jako katoliczka.

[Marek Piotrowski]

Przywołajmy @Arletta Bolesta - ona specjalizuje się w takich sprawach. Jest u nas na forum, ale rzadko zagląda.
Wydaje się, że przyczyną nieważności jest nie tyle inne wyznanie (małżeństwo jest ponadwyznaniowe, wyjmując sekty), co raczej pozostałe okoliczności.

[Arletta Bolesta]

Brak formy kanonicznej to jedna z przyczyn nieważności małżeństwa.

[Magnolia]

Jeżeli katolik rzymskokatolicki zawarł małżeństwo w obrządku polskokatolickim, bez uzyskania dyspensy od formy kanonicznej, to małżeństwo jest nieważne z punktu widzenia Kościoła katolickiego z powodu braku zachowania formy kanonicznej.

Kodeks Prawa Kanonicznego stanowi:
Kan. 1108 §1: Tylko te małżeństwa są ważne, które zostają zawarte wobec miejscowego ordynariusza albo proboszcza, albo kapłana lub diakona delegowanego przez jednego z nich, którzy asystują, oraz wobec dwóch świadków.

Dyspensa od formy kanonicznej
W pewnych sytuacjach biskup może udzielić dyspensy od formy kanonicznej (kan. 1127 §2), np. gdy katolik zawiera małżeństwo z osobą niekatolicką i istnieją poważne racje, aby ślub odbył się w świątyni drugiej strony lub przed urzędnikiem cywilnym. Wówczas, mimo że nie dochowano zwykłej formy kanonicznej, małżeństwo może być ważne, ponieważ obowiązek tej formy został prawnie zniesiony przez kompetentną władzę.

Ale w sytuacji opisanej nie było dyspensy... stwierdzenie nieważności tego małżeństwa nie powinno być problemem.

[Marek Piotrowski]

Rozumiem, że zasada ta dotyczy katolików?
Bo jesli dwoje niekatolików zawrze związek małżeński np. u baptystów, to małżeństwo jest uznawane za ważne także w Kościele, czy się mylę?