W Polsce Droga działa od 1975 roku. W 2002 r. został zatwierdzony przez Stolicę Apostolską statut Drogi Neokatechumenalnej. Papież Jan Paweł II uznał wtedy Drogę za “itinerarium formacji katolickiej ważną dla współczesnego społeczeństwa”.
Droga posiada szczególny charyzmat misyjny.
Małżeństwa z Drogi posługują na wszystkich kontynentach – jest to przede wszystkim ewangelizacja życiem codziennym.
Jako inicjacja chrześcijańska Droga nie może być rozumiana jako zrzeszenie, ruch czy samodzielna instytucja, jest procesem formacyjnym, który pozostaje w służbie biskupom jako narzędzie i sposób diecezjalnej realizacji wtajemniczenia chrześcijańskiego i stałego wychowania wiary. Ten proces formacyjny pełni rolę służebną w parafiach, by otwierać duszpasterstwo ewangelizowania młodzieży i dorosłych, prowadząc ale i przywołując do wiary także oddalonych.
Zatem istotą jest otwieranie drogi nawrócenia w parafii, aby stopniowo, etap za etapem, w katechumenacie pochrzcielnym, przeżywanym w małych wspólnotach, utworzonych przez osoby w różnym wieku, o różnej pozycji społecznej, wykształceniu i kulturze, pomagać ludziom doświadczać, co znaczy być chrześcijanami i wzrastać w wierze. Wspólnoty takie powstają dzięki otwartym dla wszystkich katechezom– przepowiadaniu kerygmatu. Katechezy i całe itinerarium neokatechumealne opierają się na „trójnogu”: Słowo Boże – Liturgia – Wspólnota.
Wiecej mozna poczytać tu: https://archwwa.pl/wspolnota/droga-neokatechumenalna/
https://paulini.com.pl/droga-neokatechumenalna/
https://kosciol.wiara.pl/doc/494780.Dro ... -w-pigulce