Niechciana pomyłka w pracy - grzech?

[Ada]

Witam wszystkich serdecznie,
nie wiem czy wybrałam poprawny temat, jeśli nie to proszę mnie poprawić.
Przychodzę z męczącym mnie problemem.
Otóż pomyliłam się w pracy przy wydawaniu reszty przy kasie, wydałam Pani za dużo pieniążków, a ona niestety nie zwróciła mi uwagi, dopiero później skapnęłam się, że popełniłam błąd i już wstydziłam się do tego przyznać. Nie wiem jak mogę zadośćuczynić? Jest mi bardzo przykro z tego powodu, nie chciałam tak postąpić, nie było to specjalnie... no ale niestety stało się. Proszę mi podpowiedzieć czy to grzech? I jeśli tak to jak zadośćuczynić? Myślałam, aby kwotę, którą Pani źle wydałam przeznaczyć na jakąś akcję charytatywną. Boję się bardzo przyznać do tego w pracy...
Błagam o pomoc.

[abi]

wydałaś jej za dużo reszty i musiałaś dodać swoje pieniądze do kasy?

[Ada]

wydałaś jej za dużo reszty i musiałaś dodać swoje pieniądze do kasy?

Nie, ponieważ tak jak pisałam ze wstydu nie potrafiłam przyznać się do tego

[Magnolia]

Myślę ze takie rzeczy zdarzają się na kasie notorycznie... a bilans dzienny musi się zgadzać przy zamykaniu inaczej wychodzi manko... czyli widać brak kwoty. Zrobiłaś raport przy zamykaniu kasy?

Trzeba się przyznać, pokonać wstyd i zapewne wyrównać kasę z własnej kieszeni. To jest prosta konsekwencja twojej pomyłki.

[Dominik]

Czy na szkoleniu było coś o tym co w sytuacji manka?

Chyba dziś czytałem artykuł o tym, że kasjerzy nie lubią jak klienci mówią, że reszty nie trzeba. Powoduje to, że w kasie pozostanie więcej pieniędzy, niż być powinno, a to też problem. W niektórych sklepach, z tej nadwyżki jest uzupełniane manko.

[Magnolia]

@Ada pytasz o to czy to był grzech.
Przypomnij mi proszę definicję grzechu.

[Magnolia]

Grzech jest świadomym i dobrowolnym wyborem zła. - taka najprostsza definicja.

@Ada
Więc jeśli stało się coś nieumyślnie, przypadkiem, albo przez pomyłkę, to dlatego zastanawiasz się nad grzechem?

[Ada]

Grzech jest świadomym i dobrowolnym wyborem zła. - taka najprostsza definicja.

@Ada
Więc jeśli stało się coś nieumyślnie, przypadkiem, albo przez pomyłkę, to dlatego zastanawiasz się nad grzechem?

Jestem skrupulantką więc może dlatego tak myślę. Natomiast do tej pory nie przyznałam się do tego, ponieważ nie potrafię i zbyt dużo czasu już minęło. Źle mi z tym strasznie.

[Wiesława]

Dopiero teraz zauważyłam temat.
Nie mnie oceniać, ale powiem ci, jak ja bym postąpiła.
Przyznałabym się, przeprosiła i uzupełniła brak z własnej kieszeni.
Dawno temu, w czasach strajków i przemian, kiedy człowiek nie wiedział kto jest kim i z kim źle/pomyłkowo oceniłam pewnego przedstawiciela władz mojego ówczesnego zakładu pracy. Po jakimś czasie zweryfikowałam pogląd, bo rację miał on (szefostwo z innego miasta), a nie ci dyrektorzy, którzy byli na miejscu i z pozoru mieli rację. Oszukali nas, pracowników, ale pracownicy myśleli, że to szefostwo "z góry" chce nas w maliny wepchnąć.
Poi wszystkim było mi tak głupio, przykro i tak, jak ty, bardzo źle się z tym czułam.
Wzięłam dzień urlopu, bukiet kwiatów i pojechałam ...hoho...kawał drogi. Nie bez trudu dostałam się do szefa szefów i przyznałam publicznie, że się pomyliłam, przeprosiłam i uzyskałam wybaczenie.
Bardzo mi ulżyło. A cała ta sytuacja nauczyła mnie wiele i to na resztę życia.
Radzę ci - przyznaj się nawet gdybyś miała konsekwencje niemiłe ponieść.