A co do tych skrupułów, zastanawiam się czy nie powziąć takiego myślenia którzy radzą niektórzy, że każdą wątpliwość na temat grzechu ciężkiego rozstrzygać na korzyść grzechu lekkiego chyba że faktycznie bez żadnych wątpliwości został popełniony grzech ciężki. Czy to jest dobra droga? ( Oczywiście tymczasowa, na pozbycie się skrupułów) Oraz mam zamiar ustanowić sobie coś takiego że idę do spowiedzi i potem przez miesiąc do niej nie chodzę, jednocześnie przyjmując Komunie, chyba że znowu bez żadnych wątpliwości popełniłem grzech ciężki ( np. no nie wiem masturbowalem się, pobiłem kogoś - to tylko przykłady, myślę że wiadomo o co chodzi
) Ale znowu czy to jest dobra droga czy raczej usprawiedliwienie się? Bardzo dziękuję za wszystkie odpowiedzi, wiem że post jest długi i chaotyczny ale musiałem to z siebie wyrzucić.
Aha i jeszcze jedno, czy jako katolik mogę ze świadomością że popełniłem grzech ciężki dalej " żyć pełnią życia"? Nie chodzi mi o bagatelizowanie grzechu, raczej pamiętanie o nim i unikanie go ale nie załamywanie się tylko np. starać się dawać więcej miłości, dobra, po prostu cieszyć się życiem, ale ze świadomością że ten grzech jest, trzeba się z niego wyspowiadać i należy go unikać? To takie pytanie pomocnicze, ważniejsze jest dla mnie to w głównym wątku.
Jeszcze raz dziękuję.
. Mianowicie stosuje już te rady o których mówiliśmy nie jest łatwo ale się udaje w większości przypadków i faktycznie już widzę że małymi kroczkami idę w lepszym kierunku. Ale właśnie są jeszcze takie " ostre kamyczki" a jednym z nich była sytuacja z piątku. Leżałem sobie w łóżku przed zaśnięciem po modlitwie, wtedy zawsze rozmyślam nas wieloma rzeczami i zdarzy się że np że skupie się za bardzo np na tym żeby nie były one grzeszne i szatan mi np podsunie jakiś obraz erotyczny czy seksualny. To są takie przebłyski - w negatywnym znaczeniu nad którymi się nie zatrzymuje i szybko ulatują mi sprzed oczu. I co do nich nie mam wątpliwości że to nawet nie grzech. No ale właśnie wtedy w piątek też tak leżałem i ciężko mi teraz opisać tą sytuację ale jakoś przyszło mi na myśl ( a może to było w konwencji wspomnienia) że niby gdzieś jestem z kolegami i że powiedziałem trochę w tym wyobrażeniu a trochę w myślach ave s.... wiadomo co nie będę powtarzał. Oczywiście od razu to gwałtownie odrzuciłem zacząłem się tych myśli wypierać, i powtarzać zamiast tego Ave Maryja ale oczywiście już się niepewności pojawiły. Nie byłem w stanie ocenić czy to grzech ciężki bo z jednej strony przecież tych myśli nie chciałem, (a przynajmniej tak mi się wydaje bo ja nigdy nie jestem w stanie powiedzieć z całą pewnością chciałem/ nie chcialem, no ale przecież gdybym je chciał to bym się zatrzymał na nich prawda? ) a z drugiej wogole je dopuściłem po co się na nich zatrzymałem itp. No i postanowiłem użyć tej rady czyli wątpliwości? Grzech lekki choć przyznam nie było łatwo a niepokój był ogromy. No i dziś była Msza Św. i spytałem Boga już wczoraj na modlitwie " Panie jeśli powinienem iść do spowiedzi powiedz mi to". Ale przed samą Komunią poczułem jakoś że mogę iść i że jeśli nie otrzymałem ostrzeżenia to mogę. No i poszlem. Czułem się normlanie wiedziałem że niepokój będzie ale stwierdziłem że dam rade. No i właśnie teraz atakują mnie myśli że czy to nie było świętokradztwo czy ja jestem w stanie łaski uświęcającej. Wiec zadaje to pytanie, mam nadzieję że ostatni lub ewentualnie przedostatni raz- czy to był grzech? No i czy każdy skrupulant ma takie myśli? Dziękuję za odpowiedź, wiem że jestem męczący ale bardzo chce ze skrupułów wyjść i dowiedzieć się czy droga którą obrałem jest dobra.