Jak rozwijać się duchowo w małżeństwie?

[KrzM]

Pytanie jak w temacie.

Małżonka na wspólne czytanie książek reaguje niechęcią. (Na samodzielne zresztą też). Po pracy chce już tylko odpoczywać, a rozumie przez to: media społecznościowe i seriale. Wszelkie próby wpłynięcia na ten stan rzeczy, porozmawiania o tym, wywołują negatywne emocje, które potem unoszą się w powietrzu przez dłuższy czas. To dość drażliwy temat.

Moje potrzeby intelektualne zdaje się, że są dużo większe, niż żony. Jak w takim układzie się "dopasować"?

[Owieczka]

A może po prostu Ty czytaj książki, a małżonka niech przegląda media społecznościowe, ogląda seriale, czy co tam lubi. Ja tak robię. Nie ma kłótni. Nie ma sprzeczek. Podobno proste rozwiązanie są najlepsze.

[daniel]

Może spróbuj czasem obejrzeć z nią jakiś serial "w zamian" za chwilkę wspólnych rozważań na tematy duchowe. Choć nie wiem czy to przejdzie. Taka propozycja, też prosta.

[KrzM]

Oglądam codziennie wieczór z nią serial albo jakiś film. Nie robię tego też jak męczennik, żeby nie było sam lubię coś czasem obejrzeć. Tu chodzi o coś innego. Chciałbym jakiejś jedności duchowej, chciałbym mieć wspólny grunt do rozmów.

Edit: Aa, źle przeczytałem @daniel. No wiec to tak wyglada, ze jest pewna dysproporcja, jak opisałem wyżej. Książka i rozważania nie, seriale tak.

Dodano po 6 minutach 56 sekundach:

A może po prostu Ty czytaj książki, a małżonka niech przegląda media społecznościowe, ogląda seriale, czy co tam lubi. Ja tak robię. Nie ma kłótni. Nie ma sprzeczek. Podobno proste rozwiązanie są najlepsze.

Czy to jest rozwiązanie dla nas? Ja czułbym się odizolowany od żony. Każdy żyje swoim życiem.

[Owieczka]

Dałam tylko propozycje.

[KrzM]

Jeśli Tobie się to sprawdza, to jeśli mogę spytać - czy czujesz duchową jedność z mężem i jeśli tak, to jak ją osiągasz i na czym ona polega? @Owieczka

[Owieczka]

Trudno mówić o jedności duchowej jeśli mąż jest niewierzący.

[daniel]

Chciałbym jakiejś jedności duchowej, chciałbym mieć wspólny grunt do rozmów.

Moja ona ma dość moich zachwytów nad głęboką duchowością czy mistyką. I wcale jej za to nie winię. Jej duchowość jest dość prosta, a dzięki temu pewnie "prawdziwsza" niż moja. Praca, wyjście na spacer z psem, wychowanie dziecka, ogarnięcie mieszkania, czytanie książek czy oglądanie starych seriali kryminalnych. Razem chodzimy na mszę, na cotygodniową adorację, oglądamy kazania. Czasem chwyci za coś co kupię, jakiegoś Grzywocza czy Gajdów i nawet się jej spodoba. Nie prowadzimy jednak jakichś intelektualnych dysput. Dla niej to zwykle gadanie o niewypowiadalnym. Zamiast słuchać o św. Janie od Krzyża raczej wierzy, iż w związku, w którym jest Duch "naczynia zmywają się same"

[KrzM]

Czy możesz zatem wyjaśnić, na czym polega jedność duchowa w waszym małżeństwie? Czy Twoje potrzeby są spełnione? @daniel

[Aloes]

Zamiast zmuszać żone do intelektualnych dysput na tematy ktore ja nie interesuja może wystarczy wspólną krótka modlitwa?

Różnice w zainteresowaniach są raczej czymś normalnym i raczej trzeba to zaakceptować a nie na siłę próbować kogoś zmienić pod nasze "widzimisie".

[Magnolia]

@daniel próbuje CI powiedzieć, że czasem trzeba zaakceptować to co jest, to co mamy. Zamiast gonić za niemożliwym... frustrujesz się, ale czy zastanowiłeś się czy aby podążasz za możliwym/realnym ideałem?

Każdy z nas ma inną duchowość, jest na innym etapie duchowego rozwoju, więc czy jedność duchowa z drugą osobą jest w ogóle możliwa? Myślę że tylko z Bogiem.

Ja i mąż jesteśmy po jednej uczelni, moja najbliższa przyjaciółka też - niewiele jest sytuacji gdy się zgadzamy ;-)
Nie wspominając już o rozwoju duchowym, bo każde z nas jest na innym etapie.
Ty się rozwijaj, Ty poszukaj wspólnotę, gdzie będziesz miał swoje dysputy duchowe, a żonie czasem coś opowiedz, ale na zasadzie zaproszenia do swojego świata, a nie na zasadzie że musimy być jedno duchem.
Zauważ, że Bóg dał nam wolność i zaprasza do relacji a nie zmusza do niej. Po prostu naśladuj Go.

[KrzM]

Może faktycznie to zderzenie oczekiwań z rzeczywistością.

Nie chcę żony do niczego zmuszać. Może jednak ona to tak odbiera? Zapewne stąd ta niechęć. Mimo że wydaje mi się, że właśnie zapraszam ją do swojego świata.

Przyznaje, że mam problem z zaakceptowaniem tej sytuacji.

[Magnolia]

A kto powiedział że współmałżonek musi nas dopełniać całkowicie?! Albo dopełniać wedle naszych wyobrażeń?!

Może to forum spełni Twoje oczekiwania rozmów o duchowości i teologii? A może potrzebujesz wspólnoty i sam ją założysz w swojej parafii?

[KrzM]

Mi nie chodzi o dyskutowanie kwestii teoretycznych, które nas bezpośrednio nie dotyczą. Chodzi mi o kwestię miłości, małżeństwa, wspólnej przyszłości. Jakoś sobie nie wyobrażam dyskutować o tym z kimś innym, jak nie z żoną.

[Magnolia]

A może poszukacie Kręgu Domowego Kościoła i zaangażujecie się w to razem?

[KrzM]

Dzięki za radę, ale to nie dla nas.

No nic, dziękuję wszystkim za wypowiedzi. Chciałbym uwolnić temat od naszych osobistych problemów i już o nich nie dyskutować. Jeśli ktoś ma przemyślenia na ogólny temat - jak rozwijać się duchowo w małżeństwie - to chętnie poczytam.

[daniel]

Czy możesz zatem wyjaśnić, na czym polega jedność duchowa w waszym małżeństwie?

Chyba na prostocie.
1. Wyznajemy jednego Boga.
2. Jak wspomniałem wspólnie chodzimy na mszę, na adorację.
3. Bywa, że wspólnie modlimy się w domu (choć rzadko).
4. Mamy córkę, co nie było "łatwe", którą staramy się wychować w wierze, choć nie wiem co z tego wyjdzie.
5. Mamy wspólny dom, o który staramy się dbać.
6. Staramy się dbać o rozwój. Może ja bardziej psychiczny i duchowy (psychoterapia, sporo czytam), żona jest bardziej aktywna fizycznie.
7. Sporo rozmawiamy. Czasem o rzeczach banalnych, ale bywa, że o swych doznaniach, odczuciach, potrzebach. Wprowadziliśmy wcześniejsze wstawanie, by codziennie rano jeść razem śniadanie i mieć 0,5 h tylko dla siebie.
8. Uczestniczymy wspólnie w rekolekcjach. Skończyliśmy nawet jakiś kurs "ja+ty=my" czy coś w ten deseń.
9. Choć seks nie jest dla mnie i dla żony najważniejszy to oboje uważamy, że jest najwspanialszy od 22 lat naszego związku, a ja czasami odnoszę wrażenie, że dopiero od niedawna stał się "prawdziwy".

Czy Twoje potrzeby są spełnione? @daniel

Tak. Moje potrzeby względem mnie są zaspokojone. Uważam, że mam więcej niż potrzebuję i więcej niż to na co zasługuję. Jednakże zmagam się z pewnym złem, uzależnieniami i lenistwem. Papierosy, niechęć pomocy w pracach domowych, zbyt długi czas przed monitorem w sieci, zbyt mało czasu rodziną.

Ja tak to widzę. Pewnie inaczej widzi to moja żona

[Aloes]

Chodzi mi o kwestię miłości, małżeństwa, wspólnej przyszłości. Jakoś sobie nie wyobrażam dyskutować o tym z kimś innym, jak nie z żoną.

Ale co konkretnie masz na myśli?

[KrzM]

Ale co konkretnie masz na myśli?

- czym dla ciebie jest miłość?
- czy różnimy się w naszym rozumieniu miłości?
- czy lektura duchowa to coś, czego potrzebujesz? czy wiesz, czym jest lektura duchowa?
- czego potrzebujesz?
- do czego chcesz dążyć?
- do czego Kościół zachęca, abyśmy dążyli?
- jak w praktyce to realizować?

itd.

To są pytania na które nikt inny nie odpowie, jak małżonkowie między sobą.

[daniel]

@KrzM no a jaka jest reakcja żony gdy próbujesz o tym rozmawiać?